نمایش خصوصی فیلم جدایی نادر از سیمین به نفع بنیاد کودک


اواخرفروردین
ماه امسال بود که لابلای گپ خودمانی با دوستان عزیزمان در دفتر ماهنامه‌ی سینمایی «فیلم»، ایده‌ی اولیه‌ی برگزاری نمایش خصوصی یک فیلم سینمایی به نفع دانش آموزان تحت حمایت بنیاد کودک، به ذهنمان خطور کرد. دلمان می‌خواست این حرکت را با فیلم «جدایی نادر از سیمین» آغاز کنیم. در ملاقاتمان با آقای اصغر فرهادی، ایشان با مهربانی و لطف بی‌نظیرشان پیشنهادمان را پذیرفتند و راهکارهای برنامه ریزی‌های بعدی را هم پیش رویمان گذاشتند. حالا هم دلگرم‌تر شده بودیم و هم انرژی‌مان برای ادامه دادن بیشتر شده بود. کارت‌های دعوت را با امضای آقای فرهادی برای میهمانان‌مان فرستادیم. بعد از ارسال دعوتنامه‌ها، با همکاری رسانه‌ها جزییات برنامه، اطلاع‌رسانی شد. از اولین دقایق آغاز فروش بلیط، با استقبال باورنکردنی همیاران و هموطنان نیکوکارمان رو به رو شدیم که بلیط‌ها را با اشتیاق و به صورت همت عالی درخواست می‌کردند و این درخواست‌ها تا ساعتی پیش از آغاز مراسم ادامه داشت؛ و سرانجام به علت ظرفیت محدود تالار ایوان شمس، که با محبت بی‌دریغ مدیریت وقت مجموعه، به صورت رایگان در اختیار بنیاد کودک قرارگرفته بود، شرمنده ی بسیاری از دوستان‌مان شدیم.

عصر سه شنبه شش اردیبهشت ماه، تالار ایوان شمس با حضور گرم اصغر فرهادی، پیمان معادی، ساره بیات، سارینا فرهادی، مریم نراقی، و جمعی دیگر از دست‌اندرکاران «جدایی نادر از سیمین» و چهره‌های شاخصی چون علیرضا قربانی، رویا تیموریان، مسعود رایگان، بهاره رهنما، حسن فتحی، حبیب رضایی، علی دایی و نیز دوستان و همیاران همیشگی بنیاد کودک، به یکی از باشکوه‌ترین گردهمایی‌های بنیاد تبدیل شد. صحبت‌های کارگردان، اصغر فرهادی عزیز، راجع به تجربه‌ی همکاری‌شان با بنیاد کودک، بهترین اتفاق برای شروع رسمی برنامه بود. اجرای مراسم نیز مرهون لطف همیشگی سرکار خانم ژاله صادقیان بود. از بین چهره‌های حاضر در مراسم، خانم بهاره رهنما نیز چند دقیقه‌ای در خصوص فعالیت‌های خیریه و لزوم حضور هنرمندان در چنین برنامه‌هایی صحبت کردند.

پس از تماشای فیلم، نیز هنرمندان و میهمانان در سالن تالار ایوان شمس حضور یافتند و خبرنگاران و نمایندگان رسانه‌ها نیز به تهیه گزارش مشغول شدند. در ساعت‌های پایانی بنا به رسم همیشگی مراسم این‌چنینی، عکس‌هایی به یادگار ‌انداختیم، ما، همه‌ی بنیاد کودکی‌ها، بی‌آنکه ذره‌ای خستگی در وجودمان مانده باشد، سرخوشانه و امیدوار، امیدوار به اینکه باز هم می‌توان باهم، کنار هم و برای هم، قدم‌هایی برداشت... هرچند کوچک، اما فراموش نشدنی...

خانواده‌ی بزرگ بنیاد کودک، مهر بی‌پایان یک از نازنین‌ترین اعضاء خود را هرگز از یاد نمی‌برد...